´Wilfried gedroeg zich wel anders dan een doorsnee veertiger. Hij ging veel met de jongelui uit de buurt om. Gewoon vriendschappelijk, voetballen, beetje dollen. Hij zat ook vaak aan zijn motor te knutselen. Andere mannen van zijn leeftijd uit de buurt zaten ’s avonds een beetje op de bank buiten hun krantje te lezen. Wilfried was altijd bezig. Met zijn motor of met de jongens uit de buurt op de mountainbike het bos in. Ze denken dat het jeugdige in hem heeft meegespeeld; dat het allemaal niet gebeurd zou zijn als hij niet zoveel met die jongelui was omgegaan. Maar dat vind ik onzin. Als Lieke (15) tijdens een  wandeling tegen Wilfried zegt dat ze vandaag maar geen slipje aangedaan heeft, dan is dat pure verleiding vind ik. Aan de andere kant: Wilfried is wel volwassen en zo had hij zich ook moeten gedragen. Eén keertje kan ik me nog voorstellen, maar dat hij een relatie begint met een meid van vijftien nog wel, daar kan ik niet bij.
Ik was als verdoofd, de eerste weken nadat hij het me verteld had. Ik voelde me verraden, door Wilfried, maar ook door haar. Ze was hier kind aan huis geweest. – Niets interesseerde me meer, ik deed alles op de automatische piloot. Ik viel kilo’s af.
Binnenkort is onze scheiding formeel. Dat ga ik met mijn zoontje naar de stad denk ik, daar woont mijn zus ook. Ik wil mijn leven opnieuw oppakken en deze hele zaak voorgoed achter me laten.”